روز بارونی

X

روز بارونی


	غصه چرا ؟؟؟ ماه من !دل به غم دادن و از یاس سخنها گفتن کار آنهایی نیست که خدا را دارند ... ما من غم و اندوه . اگر هم روزی .مثل باران بارید یا دل شیشه ای ات . از لب پنجره عشق . زمین خوردو شکست . با نگاهت به خدا چتر شادی وا کن و بگو با دل خود . که خدا هست . خدا هست . او همانی است که در تارترین لحظه شب . راه نورانی امید نشانم می داد ... او همانی است که هر لحظه دلش می خواهد . همه زندگیم غرق شادی باشد .... ماه من غصه چرا ؟ \|+\| نوشته شده توسط حمید کاظمی فرد در شنبه سیزدهم بهمن 1386 \|


	دشتها آلوده ست دشتها آلوده ست در لجن زار گل لاله نخواهد روييد در هواي عفن آواز پرستو به چه کارت آيد؟ فکر نان بايد کرد و هوايي که در آن نفسي تازه کنيم گل گندم خوب است گل خوبي زيبا ست اي دريغا که همه مزرعه ي دلها را علف هرزه ي کين پوشانده ست هيچکس فکر نکرد که در آبادي ويران شده ديگر نان نيست و همه مردم شهر بانگ برداشته اند که چرا سيمان نيست و کسي فکر نکرد که چرا ايمان نيست و زماني شده است که به غير از انسان هيچ چيز ارزان نيست \|+\| نوشته شده توسط حمید کاظمی فرد در شنبه سیزدهم بهمن 1386 \|


	عشق عشق حدیث یک نگاه و تنهایی دو قلب است ..... \|+\| نوشته شده توسط حمید کاظمی فرد در سه شنبه نهم بهمن 1386 \|


	هوای اسیر سیب ماندن کم نیست در شهر خودم غریب ماندن کم نیست تو سهم من از تمام دنیا هستی از این همه بی نصیب ماندن کم نیست ..... \|+\| نوشته شده توسط حمید کاظمی فرد در سه شنبه نهم بهمن 1386 \|


	آخرین صفحه اینجا همواره دما زیر صفر است . آتش عشق را با دست نوشته هایم روشن نگه داشته ام . هر وقت شیرقهوه گرمت را نوشیدی . شومینه را رها کن و برگرد . آخرین صفحه تا نیمه سوخته !! \|+\| نوشته شده توسط حمید کاظمی فرد در سه شنبه نهم بهمن 1386 \|


	گلم . از خود رهیدن را بیاموز به سرمنزل رسیدن را بیاموز مجال تنگ و راهی دور در پیش به پاهایت دویدن را بیاموز زمین بی عشق خاکی سرد و مرده است به قلب خود تپیدن را بیامور جهان جولانگهی همواره زیباست به چشمت خوب دیدن را بیاموز مجتبی کاشانی \|+\| نوشته شده توسط حمید کاظمی فرد در سه شنبه نهم بهمن 1386 \|